EMPATİ

Herkes birbiriyle aynı olmak zorundaymış gibi, biri diğerinin aksi yönünde hiçbir duygu barındıramaz, bu büyük bir suç ve yanlıştır! Bu felsefeyle hangi kafa hayatındaki hangi ilişkiyi doğru yürütebilir ki.
Bence öyle, bana göre, ben öyle düşünüyorum, benim kararıma göre, ben öyle istiyorum, benim doğrum bu, ben öyle hissediyorum, ben buyum.. diye diye uzar bu cümleler. Yanii?
Hep Bana! Hep Bana!
Peki o? Yani o çok sevdiğiniz diğer kişi,
O nerde? O bu cümlelerin tam olarak neresinde kalıyor?
Dışında
En dışında
Sen avaz avaz “Ben” diye çırpınıp dururken onun varlığını hissedemeyecek kadar dışında ve uzağında.
O da zavallı sürekli bir çırpınış içinde Bende burdayım gör artık der gibi dolanır durur pervane gibi etrafında.
Farkedilmeyi bekler, en önemlisi de umursanmayı.
Neyi unutuyoruz biliyomusun aslında,
Ben ne isem o da aslında aynısı demeyi.
Ne istiyorsam, ne bekliyorsam, ne hissediyorsam, neye ihtiyacım varsa, onun da aynı beklentilere karşılık aradığını unutuyoruz.
Huzur mu?
Emin ol iki taraf da eşit derecede aynı şeyi istiyordur.
Ama eğer yalnızca birinin itip kakmasıyla yol alıyorsa bir gemi, bir yerde küt diye durmaya ya da batmaya mahkumdur, eninde sonunda.
Sen, sana sunulanın aksine çabasız bir huzur zeferi elde edebileceğini umuyorsan, baştan kaybettin demektir, orda umudu yitirmek gerek.
Hiçbirşeyi vermeden alamazsın bu hayatta. Herşey verdiğin kadarıyla sana geri döner.
Dolayısıyla, emeksiz bedava mutluluk gibi bir tanımlama yoktur hayatın içinde.
Neyi ne kadar sunarsan o kadarı karşılık bulur sende.
Kimse kimseyle aynı değil diye suçlu değil!
Kimse kimseyle aynı düşünmüyor aynı davranmıyor diye suçlu değil.
Saygı duyabildiğin sürece,
Anlayabildiğin sürece,
Empati kurabildiğin sürece,
Kimse kimseyle aynı olmak zorunda değildir.
Aynı olmadığımız için severiz zaten bize benzemeyen insanları,
O yüzden aşık oluruz,
Bizimle aynı olmadıkları için bu kadar güzel gelir bazı şeyler.
Onun içindir gidip bize en benzemeyeni bulup seçmemiz.
Değiştirmek için degil,
Onunla birlikte zıtlıklarla beraber iki yarımdan bir bütün yaratabilmek için.
Peki kolay mıdır bu?
Ya da imkansız mı?
Var mıdır gerçekten bir oluru?
Kesinlikle evet!
Tek bir sihirli cümledir formülü,
” Ben onun yerinde olsam”

Nokta!

 

  (Sonsuzca nın kaleminden)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir